Η χρηματοοικονομική κρίση των τελευταίων ετών και η πτώση της αξίας των ακινήτων οδήγησαν στη συσσώρευση μεγάλου αριθμού «προβληματικών» δανείων. Τράπεζες, επιχειρήσεις και ιδιώτες δανειολήπτες επιδιώκουν — ο καθένας από τη δική του θέση — τη ρύθμιση των εκκρεμοτήτων που έχουν προκύψει.

Η παραδοσιακή δικαστική οδός και οι διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης είναι συχνά χρονοβόρες, δαπανηρές και επιβαρυντικές. Αντίθετα, η διαμεσολάβηση προσφέρει ταχύτητα, χαμηλότερο κόστος και μεγαλύτερη ευελιξία. Επιτρέπει στα μέρη να διαμορφώνουν οι ίδιοι τη λύση, διατηρώντας τον έλεγχο της διαδικασίας και την εμπιστευτικότητα των συνομιλιών.

Ταυτόχρονα, εξυπηρετεί την ανάγκη των τραπεζών για δραστική μείωση του χαρτοφυλακίου των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ενώ βοηθά τις υπόλοιπες πλευρές να επιτύχουν βιώσιμες ρυθμίσεις χωρίς να διαρραγούν πολύτιμες σχέσεις.